M. Licinio Crasso, viro potentissimo avidissimoque, ingentissimae opes et Romae pulcherrimae domus erant. Postquam foedus cum Caesare Pompeioque patraverat, Orientis regiones obtinuit. Pugnacissimis Parthis bellum indixit, quia eorum divitias cupiebat. Primo tempore suae legiones victoriam obtinuerunt, non Crassi ducis rei militaris peritia, sed militum virtute. Tamen Parthi numquam penitus a Romanis debellati sunt: nam peritissimos sagittarios et velocissimos equites habebant. Postremo astute Romanum exercitum in impervias regiones adduxerunt. Iam hieme appropinquante, quoniam legiones hiberna non habebant, Crassus in Syriam copias reduxit et ver expectavit. Parthi interea copiarum sua rum vim magnopere auxerunt. Cum bellum renovatum est, cruentissimum proelium in Mesopotamiae planitie, apud oppidum Carrhas, pugnatum est: Romani acriter profligati sunt et Crassus quoque inter confertissimas hostium manus vitam amisit.
M. Licinio Crasso, uomo assai potente e assai avido, possedeva immense ricchezze e le case più belle di Roma. Dopo che aveva concluso un'alleanza con Cesare e Pompeo, ottenne le regioni dell'Oriente. Dichiarò guerra ai molto bellicosi Parti, perché desiderava le loro ricchezze. In un primo momento le sue legioni ottennero la vittoria, non grazie all'abilità militare del comandante Crasso, ma per il valore dei soldati. Tuttavia, i Parti non furono mai sconfitti in modo completo dai Romani: infatti, avevano arcieri abilissimi e cavalieri velocissimi. Alla fine, astutamente condussero l'esercito romano in regioni impraticabili. Con l'inverno ormai vicino, poiché le legioni non avevano accampamenti invernali, Crasso riportò le truppe in Siria e aspettò la primavera. Nel frattempo, i Parti aumentarono notevolmente la forza delle loro truppe. Quando la guerra fu ripresa/si riprese, si combatté una battaglia sanguinosissima nella pianura della Mesopotamia, presso la città di Carre: i Romani furono duramente sconfitti e anche Crasso perse la vita tra le fitte schiere dei nemici.
(By Vogue)