Interiectis paucis annis tribunatum iniit M. Livius Drusus, vir nobilissimus, eloquentissimus, sanctissimus, meliore in omnia ingenio animoque quam fortuna usus. Qui, cum senatui priscum restituere cuperet decus et iudicia ab equitibus ad eum transferre ordinem in iis ipsis quae pro senatu moliebatur, senatum habuit ipsum adversarium, non intellegentem fieri ut minoribus perceptis maiora permitteret, si qua de plebis commodis ab eo agerentur. Denique ea fortuna Drusi fuit, ut malefacta collegarum eius senatus probaret magis quam optime ab ipso cogitata et huius summae gloriae invideret, illorum modicam ferret. Tum conversus est Drusi animus, quia bene incepta male cederent, ad dandam civitatem Italiae. Quod cum moliens revertisset e foro, immensa illa et incondita, quae eum semper comitabatur, cinctus multitudine, in atrio domus suae cultello percussus, qui adfixus lateri eius relictus est, intra paucas horas decessit. ###

Trascorsi pochi anni M. Livio Druso, uomo nobilissimo, eloquentissimo, santissimo, iniziò il tribunato, servendosi dell'animo e dell'ingegno migliore in ogni cosa invece che della fortuna. Questi, desiderando restituire l'antico decoro al senato e trasferire i giudizi dai cavalieri verso quell'ordine in quelle stesse cose che aveva messo in atto per il senato, ebbe quel senato come avversario, in quanto non comprendeva che si doveva fare in modo di permettere a coloro che erano ritenuti minori le cose più importanti, se fossero state compiute in qualche modo da lui a vantaggi della plebe. ...(CONTINUA)

LA TRADUZIONE CONTINUA QUI