Quid mihi iucundius quam, cum coram tecum loqui non possim, aut scribere ad teaut tuas legere litteras? Illud magis mihi solet esse molestum, tantis me impediri occupationibus ut ad te scribendi meo arbitratu facultas nulla detur. Non enim teepistulis, sed voluminibus lacesserem; quibus quidem me a te provocari oportebat. Quamvis enim occupatus sis, otii tamen plus habes. Aut, si ne tu quidem vacas, noli impudens esse nec mihi molestiam exhibere et a me litteras crebriores, cum tu mihi raro mittas, flagitare.
Cosa potrebbe essere più piacevole per me, dato che non posso parlare con te in presenza, di scrivere a te o leggere le lettere? Questa cosa suole essere più fastidiosa per me, di essere ostacolato da tante occupazioni che non mi sia data la possibilità di scriverti secondo il mio arbitrio. Infatti non dovrei provocarti con le lettere, ma con i volumi: in effetti occorreva che grazie ad esse io fossi provocato da te. Anche se infatti tu fossi occupato, tuttavia hai più dell'ozio. O, se neppure tu sia sgombro, non essere impudente non mostrarmi la molestia e non chiedermi le mie lettere copiose, mandandomele tu raramente.
(By Maria D. )
Versione tratta da Cicerone