C. Matienus, cum accusatus esset apud tribunos plebis quod exercitum in Hispania deseruisset, damnatus est sub furca et diu virgis caesus est. Postea consules eum in carcerari coegerunt. M. Popilius pacem irritam cum Numantinis fecerat et postea cum exercitu fusus fugatusque est. Cum C. Hastilius Mancinus consul sacrificeret, pulli ex cavea evolaverunt; cum deinde in navem conscenderet, ut Hispaniam peteret, accidit haec vox: "Maneas, Mancine!" Haec auspicia tristia adversa eventa probaverunt. Cum enim victus a Numantinis esset et castris exutus esset, cum fiducia nulla esset ut exercitum servaret, pacem cum his fecit ignominiosam et Romanorum senatus hanc pacem vetuit.

Poichè Caio Mazieno fu accusato presso i Tribuni della plebe che aveva disertato l'esercito in Spagna, fu condannato sotto la forca e percosso a lungo con la verga. Poi i consoli lo costrinsero ad essere imprigionato. M. Pompilio aveva concluso una pace non ratificata con i Numantini e dopo con l'esercito fu sbaragliato e messo in fuga. Mentre il Console Gaio Ostilio Mancino faceva un sacrificio, i polli volarono via dalla gabbia; poi mentre saliva su una nave per andare in Spagna, (accadde) si verificò questa voce: "Rimani, o Mancino!" Questi auspici nefasti comprovarono gli eventi avversi. Essendo infatti vinto dai Numantini ed essendo privato dell'accampamento, non avendo nessuna fiducia di preservare l'esercito, sancì con questi una pace vergognosa e il Senato dei Romani proibì questa pace.

Versione tratta da Livio