Sul concetto di Fine
Versione greco Aristoteletraduzione dal libro
hellenikon phronema versione n 152 pagina 95
Το δ' ου ενεκα αι πραξεις και αι μεταβολαι και αι κινησεις τροπον μεν τινα λεγουσιν αιτιον, ουτω δε ου λεγουσιν ουδ' ονπερ πεφυκεν. Οι μεν γαρ νουν λεγοντες η φιλιαν ως αγαθον μεν ταυτας τας αιτιας τιθεασιν, ου μην ως ενεκα γε τουτων η ον η γιγνομενον τι των οντων αλλ' ως απο τουτων τας κινησεις ουσας λεγουσιν ως δ' αυτως και οι το εν η το ον φασκοντες ειναι την τοιαυτην φυσιν της μεν ουσιας αιτιον φασιν ειναι, ου μην τουτου γε ενεκα η ειναι η γιγνεσθαι, ωστε λεγειν τε και μη λεγειν πως συμβαινει αυτοις ταγαθον αιτιον ου γαρ απλως αλλα κατα συμβεβηκος λεγουσιν.