La morte di Androgeo e la vendetta di Minosse Parte I
Libro verso Itaca numero 81 e numero 82
Μίν ω ς πρώτος Ελλήνων ναυτικην δύναμιν άξιόλογον συνιστάμε ς έϋαλαττοκοάτει και εκ Πασιφάης. τής τοϋ Ηλίου και Κρήτης, έγενοι. Δευκαλίωνα και Κατρέα και Ανδρόγεων και Αριάδνην. Των δέ Μίνωος Ανδρογεωςμέν είς τάς Αθήνας κατήντα. Παναθηναίων οτυντελουμένων Αιγέως βασιλεύοντος, και έν δέ τοις άγωσι νικών τους άθλητάς απαντάς συνήθης έγίγνετο τοϊς Πάλλοντος παισϊν, έχθροΐς των Αθηναίων. Ένταϋθ' o ιέν Αίγεύς υποπτευων τήν Ανδρόγεω φιλίαν τοις Παλλαντίδαις, έπεβούληυετω νεανία βαδίζοντος Ανδρόγεω εις τάς Θήβας έπι θεωοίαν, Αίγεός χωρίους έπεμπε όπως δολοφονοϊεν εκείνον περί Ο ινόην τής Αττικής.
Minosse, avendo, primo fra i Greci, riunito (allestito) una considerevole flotta navale, dominava sul mare e da Pasifae, figlia di Elio e di Creta, generò Deucalione, Catreo, Androgeo e Arianna. Tra i figli di Minosse, Androgeo pervenne ad Atene mentre si celebravano le Panatenee e quando regnava Egeo, e vincendo nelle gare tutti gli atleti, diventò amico intimo amico dei figli di Pallante, nemici degli Ateniesi. Egeo, allora, scrutando con sospetto l'amicizia fra Angrogeo con i Pallantidi, complottò contro il giovane: mentre Androgeo andava verso Tebe per una festa, Egeo mandò alcuni abitanti intorno ad Enoe dell'Attica per ucciderlo a tradimento.
La morte di Androgeo e la vendetta di Minosse Parte II