Incontro fra Alessandro e Poro
VERSIONE DI GRECO di Arriano
TRADUZIONE dal libro gymnasion vol. 2 n. 256 pagina 156
Αλεξανδρος, ως προσαγοντα αυτον επυθετο, προσιππευσας προ της ταξεως ξυν ολιγοις των εταιρων απαντα τω Πωρω· και επιστησας τον ιππον το τε μεγεθος εθαυμαζεν, υπερ πεντε πηχεις μαλιστα ξυμβαινον, και το καλλος του Πωρου και οτι ου δεδουλομενος τη γνωμη εφαινετο, αλλ' ωσπερ αν ανηρ αγαθος ανδρι αγαθω προσελθοι υπερ βασιλειας της αυτου προς βασιλεα αλλον καλως ηγωνισμενος. Ενθα δη Αλεξανδρος πρωτος προσειπων αυτον λεγειν εκελευσεν οτι οι γενεσθαι εθελοι. Πωρον δε αποκρινασθαι λογος, οτι· «Βασιλικως μοι χρησαι, ο Αλεξανδρε». Και Αλεξανδρος ησθεις τω λογω, «Τουτο μεν εσται σοι, ω Πωρε, » εφη, «εμου ενεκα· συ δε σαυτου ενεκα ο τι σοι φιλον αξιου». Ο δε παντα εφη εν τουτω ενειναι. Και Αλεξανδρος τουτω ετι μαλλον τω λογω ησθεις την τε αρχην τω Πωρω των τε αυτου Ινδων εδωκε και αλλην ετι χωραν προς τη παλαι ουση πλειονα της προσθεν προσεθηκε· και ουτως αυτος τε βασιλικως κεχρημενος ην ανδρι αγαθω και εκεινω εκ τουτου ες απαντα πιστω εχρησατο.
Αλέξανδρος δέ ώς προαάγοντα έπύθετο προσιππεύσας πρό της τάξεως ξύν ολίγοις των ίταί ρων άπαντα τω Πώρω χαϊ έπιστήσας τον Χππον τε μέγε&ος έ&αύμαζεν υπέρ πέντε πήχεις ξυμβαϊνον χαϊ τό χάλλος του Λώρου χαϊ οτι ο δεδουλωμένος ττ γνώμη έφαίνετο άλλ ωςπερ άγα&ός άνδρϊ άγα&ω προσέλ&οι υπέρ της αΰτοϋ πρός βασιλέα άλλον χαλως Εν&α δή Άλέξανδρος πρωτος προσειπων αυτόν λέγειν έχέλευσεν ο τι οί γενέα&αι έ&έλοι Πωρο ν άποχρίνεσ&αι λόγος Οτι βασιλιχως μοι χρησαι Άλέξανδρε χαϊΆλέξανδρος ήα&εϊς τω λόγω μέν ϊαται σοι Πωρε εφη έμοίι ενεχα αυ δέ σαυ τοϋ ενεχα ο τι σοί φίλον άξίου Ό δέ πάντα έν τούτω ενεϊναι χαϊ Αλέξανδρος τούτω ετι τω λόγω ηα&εϊς τήν τε αρχήν τω Πώρω των τε αυτων Ίνδων εδωχε χαϊ αλλην ετι χώραν πρός τη τη πάλαι οϋαη πλείονα της πρόσ&εν προσέ&ηχε ουτως αυτός τε βασιλιχως χιχρημένος ην άνδρϊ &ω χαϊ έχείνω έχ τούτου ές απαντα πιατω
TRADUZIONE
. Appena Alessandro seppe che si avvicinava, avanzatosi a cavallo innanzi
all'esercito, con pochi compagni andò incontro a Poro; e, trattenuto il cavallo, ammirava la statura di Poro, che era superiore ai cinque cubiti, la sua prestanza, e il fatto che non appariva asservito nell'animo, ma (avanzava) come un guerriero valoroso andrebbe incontro a un altro guerriero valoroso, avendo ben combattuto in difesa del suo regno contro un altro re.
Allora Alessandro, rivoltagli per primo la parola, lo invitò a dire che cosa desiderava che gli
accadesse. Si racconta (lo/goj sott. e0sti/) che Poro rispose: Trattami da re, Alessandro". E
Alessandro, compiaciuto per la risposta, disse: "Questo lo avrai, Poro, da parte mia: tu da parte
tua chiedi ciò che ti sta a cuore". Ma quello replicò che tutto stava in ciò (che aveva già chiesto).
E Alessandro, ancora più compiaciuto per questa risposta, assegnò a Poro il dominio sulle sue
popolazioni indiane e aggiunse anche un'altra regione, oltre a quella che aveva prima, più grande
della precedente. Così egli aveva trattato da re un guerriero valoroso e da allora lo ebbe per
sempre a lui fedele