Ενθα οι Μακεδονες θαρσησαντες οτι αβλαβεις αυτοις, ας μαλιστα εδεδιεσαν, αι αμαξαι εγενοντο, συν βοη ες τους Θρακας ενεβαλον, Αλεξανδρος δε τους τοξοτας μεν απο του δεξιου κερως προ της αλλης φαλαγγος, οτι ταυτη ευποροτερα ην, ελθειν εκελευσε και εκτοξευειν ες τους θρακας οπη προσφεροιντο· αυτος δε αναλαβων το αγημα και τους υπασπιστας και τους Αγριανας κατα το ευωνυμον ηγεν. Ενθα δη οι τοξοται βαλλοντες τους προεκθεοντας των Θρακων ανεστελλαν και η φαλαγξ προσμιξασα ου χαλεπως εξεωσεν εκ της χωρας ανθρωπους ψιλους και κακως ωπλισμενους βαρβαρους, ωστε Αλεξανδρον απο του ευωνυμου επαγοντα ουκετι εδεξαντο, αλλα ριψαντες, ως εκαστοις προυχωρει, τα οπλα, κατα του ορους εφυγον. Και απεθανον μεν αυτων ες χιλιους και πεντακοσιους, ζωντες δε ανδρες μεν ολιγοι εληφθησαν δι ωκυτητα και της χωρας εμπειριαν, γυναικες δε οσαι ξυνειποντο αυτοις, εαλωσαν πασαι, και τα παιδαρια και η λεια πασα εαλω.
Allora i macedoni timorosi poiché a loro i carri erano rimasti integri, con un grido di battaglia si riversarono sui traci Alessandro ordinò che gli arcieri dell' ala davanti al resto della falange, che da questa parte era assai numerosa, avanzassero e che si scagliassero contro i traci come fossero assaliti nell'ala destra. Egli richiamando il gruppo scelto guidava sia i soldati armati sia gli agriani verso l'ala sinistra. Lì gli arcieri colpendo le avanguardie dei traci li respingevano e la falange poiché era avanzata non era difficilmente trattenuta dagli uomini disarmati e da stranieri malamente equipaggiati cosicchè non fronteggiavano Alessandro che combatteva sull'ala sinistra ma abbandonati gli scudi fuggivano verso i monti. Circa 1.500 uomini morirono, pochi furono catturati vivi a causa della loro velocità e della pratica dei luoghi. Le donne che seguivano invee furono catturate tutte così i bambini e l'intero bottino.