Sirenes monstra maris erant praeditae plumis et avium aduncis unguibus; caput autem formosae mulieris et blandam vocem habebant. Parvam insulam apud Siciliae litora incolebant et in insulae scopulis magna ossium copia cumulabatur. Vocum suavitate enim nautae alliciebantur: homines patriae, parentum, uxorum, liberorumque obliti (dimentichi) ad insulam accurrebant et statim a Sirenibus vorabantur. Ulixes quoque, vir Graecus magni ingenii et multarum fraudium auctor, Sirenum voces audire desiderabat. Callidus vir autem mortem vitare potuit (riuscì a). Nam memoria tenebat Solis filiae verba: «Consiliis meis tu comitesque tui necem vitabitis: cera nautarum aures obstrue, itaque Sirenum voces non audient, tu autem robustis funibus ad navis malum a comitibus alligaberis, sic mortiferum carmen cognosces neque vitam amittes».
