Aedis Minervae est in Insula, de qua ante dixi; quam Marcellus non attigit, quam plenam atque ornatam reliquit; quae ab isto sic spoliata atque direpta est, non ut ab hoste aliquo, qui tamen in bello religionem et consuetudinis iura retineret, sed ut a barbaris praedonibus vexata esse videatur. Pugna erat equestris Agathocli regis in tabulis picta; iis autem tabulis interiores templi parietes vestiebantur. Nihil erat ea pictura nobilius, nihil Syracusis quod magis videndum putaretur. Has tabulas M. Marcellus cum omnia victoria illa sua profana fecisset, tamen religione impeditus non attigit; iste, cum illa iam propter diuturnam pacem fidelitatemque populi Syracusani sacra religiosaque accepisset, omnes eas tabulas abstulit, parietes, quorum ornatus tot saecula manserant, tot bella effugerant, nudos ac deformatos reliquit.
Il tempio di Minerva si trova nell'isola, del quale ho riferito prima; che Marcello non toccò, e lasciò integro e ornato; questo da costui fu così spogliato e saccheggiato, che non sembra essere stato devastato da un nemico, il quale tuttavia in guerra rispetta la religione e le leggi della consuetudine, ma da predoni barbari. Il combattimento equestre di re Agatocle era rappresentato su quadri e con questi quadri erano rivestite le pareti interne del tempio. Niente era più celebre di quei quadri; niente che a Siracusa fosse creduto più degno da vedere. Marcello, benché avesse reso tutto profane con questa sua famosa vittoria avendo già ricevuto queste cose sacre e venerabili a causa della durevole pace e fedeltà del popolo siracusano portò via tutti quei quadri, lasciò nude e disonorate le pareti, i cui ornamenti erano rimasti per tanti secoli, erano sfuggiti a tante guerre