Όπότε έλέγετο ὂτι ό Φίλιππος ἢδη έπήλαυνεν, οί Κορίνθιοι έταράττοντο καί έν ἒργῳ ἦσαν ό μέν ὂπλα έπεσκεύαζε, ό δέ λίθους παρέφερεν, ό δέ έκράτυνε τά τείχη , ό δέ ἃλλος ἃλλῳ τι τῶν χρησίμων συνῇρε. Ό δή Διογένης έδέρκετο ταῦτα ἒργα καί, έπεί άργός ἦν, σπουδῇ καί αύτός έκύλινδε τόν πίθον, ἒνθα τύχῃ ό οἶκος αύτῷ ἦν, ἃνω καί κάτω τοῦ Κρανείου, καί τις τῶν πολιτῶν εἳρετο- «Τί τοῦτον τόν πίθον κυλίνδεις, ὧ Διόγενες;» καί ό έτερος· «Καί έγώ έθέλω δοκεῖν έργατικός έν τοιούτοις ἒργοις».
Quando si diceva che Filippo già avanzava, i Corinzi erano agitatati ed erano all’opera chi preparava le armi, chi trasportava pietre, chi fortificava le mura, l’uno assisteva l’altro in qualcosa delle cose utili. Diogene osservava tutti questi lavori e, poiché era inattivo, prontamente anch’egli faceva rotolare la botte, dove per caso aveva la casa, su e giù del Craneo, ed uno dei cittadini chiedeva: «Perché, O Diogene, ai rotolare questa botte?» e l’altro: «Anch’io voglio sembrare attivo in siffatti lavori.
Versione da alfa beta grammata