Οσάκις οί κήρυκες άπαγγείλαιεν ότι Φίλιππος ή πόλεως ένδοξου έκράτησε ή μάχην τινά περιβόητον ένίκησε, Αλέξανδρος οΰ πάνυ φαιδρός ήν άκούων, άλλα πρός τους ήλικιώτας ελεγεν «Ω παίδες, ό πατήρ έμοΰ, πριν άν ήβάσκω, πάντα τά έθνη δουλώσει και πλείστων πόλεων κρατήσει, έμοι δ'ούδέν απολείψει μεθ' υμών έργον άποδείξασθαι μέγα και λαμπρόν». Οΰ γαρ ήδονήν ζηλών ουδέ πλοΰτον, αλλ' άρετήν και δόξαν, ένόμιζεν, όσω πλείονα διαδέξεται παρά του πατρός, έλάττονα κατορθώσειν δι αύτοϋ.
Si dice che tutte le volte che i banditori annunciarono che Filippo o conquistò una celebre città o vinse una celebre battaglia, Alessandro ascoltando non era molto lieto, ma diceva ai coetanei: “Bambini, mio padre, prima che raggiungo la pubertà, sottometterà tutte le nazioni e conquisterà moltissime città, a me non resterà da mostrare nulla dopo la nostra grande e magnifica impresa”. Infatti non invidiando il piacere né la ricchezza, ma la virtù e la gloria, considerava, quanto più grande succederà al padre, che avrebbe avuto a causa di lui minore successo.