Pictores et rhetores antiqui sic iustitiae imaginem finxerunt: «Iustitiae virginalis forma est, sed vehemens et formidabilis, acre oculorum lumen, dignitas neque humilis neque atrox, sed reverenda». Arbitra ergo esse debet gravis, implacabilis malis, clemens bonis, incorrupta, inadulabilis, contra improbos nocentesque immisericors atque inexorabilis, potens, vi aequitatis veritatisque terrifica. At a quibusdam philosophis imago ista (= codesta) Saevitiae, non lustitiae, tributa est!
Antichi pittori ed oratori rappresentarono così l'immagine della giustizia: "La giustizia ha (dativo di possesso) l'apparenza di una ragazza vergine, ma rigorosa e spaventosa, sguardo degli occhi spietato, aspetto né umile né crudele ma degno di venerazione e rispetto (reverenda)". E' costretta quindi ad essere (deve essere) un'osservatrice/un arbitro autorevole, implacabile con i malvagi, indulgente con i buoni, inflessibile, refrattaria all'adulazione, contro i furfanti e contro i colpevoli, spietata ed inflessibile, potente, spaventosa per forza d'equità e d'imparzialità. Ma da alcuni filosofi codesta immagine fu attribuita alla Severità/Crudeltà non alla giustizia.
(by Vogue)