Tyrannus in antiquum oppidum Gelam intraverat statimque imperio improbo incolas oppressit. Populus ruit, plausit, clamavit : "O magne, o fortunate! Regnum tuum fortuna est!". A primis oppidanis tyranni armigeris ministrisque multa et splendida dona portata sunt, in tyranni brachus aurum cum propriis animis ab oppidanis positum est. Oppidi incolae tyranni oculos, digitos, loricam basiaverunt. Poetae doctique viri tyranno ingenia vendiderunt, novum imperium laudaverunt, beneficia petiverunt. Etiam matronae puellaeque unguenta et rosas gesserant et tyranni paludamentum ornaverant! A fatidicis fausta oracula praebita erant. Interea e populo prosiluit puerulus: tyrannum videre desiderabat. Sed non vidit : tyrannus enim, tamquam muro, armigerorum turba munitus erat. Tum puerulus dixit : "Cur tam multi armigeri sunt, si regnum fortunatum habemus?".

Un tiranno era entrato nell'antica città di Gela e oppresse subito con il potere disonesto gli abitanti. Il popolo precipitò, applaudì, gridò: "O grande, o fortunato! La fortuna è il tuo regno! Furono portati dai primi cittadini scudieri e ministri del tiranno molti e splendidi doni, fu posto dai cittadini nelle braccia del tiranno l'oro con le loro anime. Gli abitanti della città baciarono gli occhi, le dita, la corazza del tiranno. I poeti e gli uomini dotti vendettero gli ingegni al tiranno, lodarono il nuovo impero, chiesero i benefici. Anche le matrone e le fanciulle avevano portato unguenti e rose e avevano ornato il mantello del tiranno! I fausti oracoli erano presentati da coloro che prevedevano il futuro. Frattanto un bambino emerse tra il popolo: "Desiderava vedere il tiranno. Ma non lo vide: il tiranno infatti, era protetto, come da un muro, dalla folla degli scudieri. Allora il bambino disse: "perché ci sono così tanti scudieri, se abbiamo un regno fortunato?".
(By Maria D. )