Lucius Brutus, primus consul in civitate a regum potestate libera, par gloria Romulo est: nam Romulus urbem Romam condit, Brutus autem, cum collega Collatino, Romanis libertatem reddit. Is patriae amore pulsus filios suos interficere mavult quam publicam ultionem neglegere: nam Brutus, quia duo adulescentes cum aliis comitibus dominationem Tarquinii regis coniuratione in urbem reducere studebant, filios deprehendere non dubit et pro tribunali virgis caedere et ad palos religatos securi percutere. Hoc civile exemplum etiam Spurius Cassius imitatus est. Is enim filium Cassium, qui ingentibus donis atque ferventibus orationibus favorem plebis appetebat et potestatem regiam affectabat, in privatum tribunal vocat et ante amicos propinquosque capite damnat eiusque bona deae Cereri consecrat.

Lucio Bruto, il primo console in città dal potere libero dei re, è per gloria uguale a Romolo: infatti Romolo fondò la città di Roma, Bruto invece, con il collega Collatino, restituì la libertà ai Romani. Egli spinto dall'amore verso la patria preferì uccidere i propri figli invece di trascurare la vendetta pubblica: Infatti Bruto, dato che i due adolescenti con gli altri compagni desideravano ridurre con una congiura in città la dominazione del re Tarquinio, non esitò a catturare i figli e a massacrarli dinanzi all'assemblea con le verghe e a percuoterli con la scure legati ai pali. Anche Spurio Cassio imitò quest'esempio civile. Egli infatti convocò il figlio, Cassio, che cercava di ottenere con ingenti doni e animosi discorsi il favore della plebe e cercava di ottenere il potere regale, in un tribunale privato e dinanzi agli amici e ai congiunti lo decapitò e consacrò i suoi beni alla dea Cerere. (by Maria D.)