Satis - dicebat - per tot annos ignavia peccatum esse, quod tricena aut quadragēna stipendia senes et plerique truncato ex vulneribus corpore tolerabant. Ne dimissis quidem finem esse militiae certum, sed, apud vexillum tendentes, alio vocabulo eosdem labores perferre. Ac si quis tot casus superaverat, trahebatur adhuc diversas in terras, ubi per nomen agrorum uligines paludum vel inculta montium accipiebat. Enimvero militiam ipsam gravem, infructuosam esse: denis in diem assibus animam et corpus aestimari. Hinc ("Con questi") vestem, arma, tentoria, hinc saevitiam centurionum et vacationes munerum redimi. At verbera et vulnera, duram hiemem, exercitas aestates, bellum atrox aut sterilem pacem sempiterna esse. Versione latino tratta da Tacito. ###

È sufficiente – diceva – che per tanti anni si è sbagliato a causa della pigrizia, poiché gli anziani o la maggior parte troncato il corpo dalle ferite tolleravano trenta o quaranta stipendi per volta. È certo che quelli che sono stati congedati non hanno neppure la fine della milizia, ma, tenendosi presso il vessillo, portano a termine gli stessi impegni sotto un altro nome. E se qualcuno aveva superato tante situazioni, veniva trascinato ancora in diverse terre,

LA TRADUZIONE CONTINUA QUI