Labicos legati missi cum responsa inde rettulissent dubia, quibus nec tum bellum parari nec diuturnam pacem fore appareret, Tusculanis negotium datum est ut adverterent animos ne quid novi tumultus Labicis oreretur. Ad insequentis anni tribunos militum, inito magistratu, legati ab Tusculo venerunt: nuntiabant legati Labicanos arma cepisse et, cum Aequorum exercitu depopulatos agrum Tusculanum, castra in Algido posuisse. Tum Labicanis bellum indictum est; factoque senatus consulto ut duo ex tribunis ad bellum proficiscerentur, unus res Romae curaret, certamen subito inter tribunos exortum est; se quisque belli ducem potiorem ferebat, curam urbis ut ingratam ignobilemque aspernabatur. Cum parum decorum inter collegas certamen mirabundi patres conspicerent, Q. Servilius: «Quando nec ordinis huius ulla - inquit - nec rei publicae est verecundia, patria maiestas altercationem istam dirimat. Filius meus extra sortem urbi praesit. Bellum utinam, qui adpetunt, consideratius concordiusque quam cupiunt gerant». ###
Tra i consoli Cassio e Licinio vi fu un cavillo più che una grande contesa in merito alla provincia. Cassio affermava che avrebbe optato la Macedonia senza sorte, che non poteva sorteggiare il collega con sé con un saldo giuramento. (diceva) che quando era pretore, per non andare in provincia, aveva giurato in assemblea che avrebbe compiuto nel luogo pattuito e nei giorni stabiliti i sacrifici, che non potevano compiersi correttamente se lui fosse stato assente.